و طبق همان مطلبى كه درباره حديث كُمَيل عرض كرديم ، اين روايت هم اختصاص به أئمّه ندارد ؛ بلكه اللَهُمَّ ارْحَمْ خُلَفَآئِى ، با إطلاق دلالت لفظيّه و اعتبار قرائن مقاميّه ، شامل جميع علماى ربّانىِ عارف بالله و عالم بأمر الله ميگردد . و قرينه‌اى كه آنها را مختصّ به أئمّه عليهم السّلام بنمايد وجود ندارد ؛ بلكه به عموميّت خودش باقى است . و خليفة رسول الله كه داراى عنوان خلافت باشد ، كسى است كه حديث و سنّت و أحوال حضرت رسول را روايت كند . اين شخص ، خليفة رسول الله است ؛ و اينها همان أفرادى هستند كه خود رسول خدا فرمود : « يَأْتُونَ مِنْ بَعْدِى ، يَرْوُونَ حَدِيثِى وَ سُنَّتِى » . اين عبارات ، إطلاق داشته و اختصاص به أئمّه ندارد . و لذا اين روايت هم از رواياتى است كه شاهد بر ولايت و حكومت فقيه ، و قضاء ، و إفتاء اوست و مىتوان به آن استدلال كرد . اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد